EFNILEG SKÁLDKONA SEM LÉST UNG
Æviminningabók er safn minningargreina og æviágripa um íslenskar konur, gefin út af Menningar- og minningasjóði kvenna. Í IV. bindi sem út kom 1973 er grein eftir sr. Þorstein Björnsson um efnilega skáldkonu sem lést í blóma lífsins.
Guðný Arndís Þórðardóttir fæddist 12. júlí 1958 og fórst í bílslysi á Þingvallavegi 29. maí 1973. Var hún öllum harmdauði. Foreldrar hennar voru Bergljót Aðalsteinsdóttir og Þórður Sævar Jónsson. Þau skildu. Ung missti hún móður sína og ólst upp hjá móðurömmu sinni og afa. Snemma kom í ljós að hún bjó yfir skáldlegri skynjun. Hún hóf að yrkja og sýndi kennaranum sínum fyrstu ljóðin. Hún varð þekkt fyrir þau og kölluð skólaskáldið.
Í Æviminningabókinni eru birt ljóð eftir Guðnýju. Strax 9 ára gömul yrkir hún t.d. þessa Vorvísu:
Björt sólin skín
yfir bláa hafið
yfir græna grasið
yfir börn, sem leika sér
yfir fugla, sem ná í mat
handa ungunum sínum
(35)
Ljóðið Nótt orti hún 12 ára:
Hvað birtist um nætur,
svartar, dimmar nætur?
Þá er eins og Guð kveiki á ljósum,
fallegum, tindrandi ljósum,
sem skína um himingeiminn.
Svört skýin myndast
langa vetrardaga
með myrkri og kulda.
Vindurinn hristir trén
sem bíða eftir vori.
(36)
Sannarlega efnileg skáldkona sem mikils var að vænta af. Hæfileikar hennar lifa þó áfram, hún er föðursystir Þórðar Sævars Jónssonar, skálds og þýðanda.