SKÁLD.IS

Guðríður Sigurbjörg Þóroddsdóttir fæddist 17. júní árið 1866 á Dalseli undir Eyjafjöllum. Föður sinn mistti hún mjög ung en móðir hennar giftist aftur Ólafi Ólafssyni og ólst hún upp á þeirra heimili til 25 ára aldurs.

Guðríður fór vestur í Borgarfjörð og stundaði nám við Hvítárbakkaskóla í tvo vetur. Eftir það fluttist hún til Vestmannaeyja. Árið 1914 giftist hún Sigurjóni Jónssyni og bjuggu þau hjónin allan sinn búskap í Vestmannaeyjum. Þau eignuðust fimm börn, fjórar dætur og einn son. Sonurinn dó í bernsku en dæturnar komust allar upp.

Árið 1933 missti Guðríður mann sinn og í kjölfarið varð hún heilsulaus. Eftir mörg ár sem einkenndust af miklum og erfiðum veikindum lærði hún leyndardóm bænarinnar. Vildi Guðríður fórna sér í fyrirbænum fyrir alla þá er þurfa að líða þjáningar, enda sjúkrasaga hennar hreint með ólíkindum. Í formála ljóðabókar hennar, eftir Ásmund Eiríksson segir hann lesendum frá lækningum með geislum sem Guðríður gekk í gegnum hafa verið henni mjög erfiðir. Á sjúkrahúsinu í Vestmannaeyjum var hún ,,hin biðjandi kona", og í þeirri þjónustu hafi nótt fylgt degi oftar en mönnum er kunnugt um. Oftar en ekki þróuðust bænir hennar í ljóð og sálma. Ljóð sem veittu fólki huggun og harmlétti.

Ljóðabók Guðríðar Leiðarljós var gefin út árið 1948 af Fíladelfíu í Reykjavík.

Guðríður lést árið 1956.