FRIÐSÆLIR FIRÐIR OG FAGURT LJÓÐ - ÁVARP VIÐ AFHENDINGU BLÓÐDROPANS OG BROT ÚR VÖKURÓ
Margrét S: Höskuldsdóttir hreppti Blóðdropann fyrir bók sína, Lokar augum blám. Hún mælti svo þegar hún tók við verðlaununum:
Virðulegi forseti, virðulega samkoma!
Það er mikill heiður að hljóta þessi verðlaun og ég tek á móti þeim með þakklæti í hjarta.
Ég var 49 ára þegar fyrsta bókin mín kom út, hafði sinnt kennslu í þó nokkur ár en geymdi þennan draum innra með mér. Að söðla um, að láta reyna á vængina. Að prufa að skrifa bók. Það eru því að mörgu leyti skilaboð mín hér í dag: Að það er aldrei of seint að elta draumana þína. Þeir geta nefnilega ræst.
Þessi stund er tileinkuð fólkinu mínu, manninum mínum, sonum, móður og systkinum. Föður mínum, þó hann sé ekki lengur hér. Vinum mínum og öllum þeim sem hafa hvatt mig áfram og stutt með ýmsum ráðum. Án þeirra væri ég ekki hér.
En þessi stund er líka tileinkuð 13 ára stelpu, sem ólst upp í litlu sjávarplássi vestur á fjörðum. Þessi unga stelpa var alin upp í kringum bækur. Hún var alin upp af fólki sem kenndi henni að meta þann fjársjóð sem bækur eru. Að lesa bækur býður upp á hugræn ferðalög og það er bókunum að þakka að þessi stelpa ferðaðist til Þrándalaga í Noregi, til Suður-Englands að leysa ráðgátur, í Mattíasarskóg og Kirsuberjadal.
Það er því sérstaklega gaman að eiga þátt í því að bjóða lesendum í ferðalög með mínum bókum... þó þau ferðalög séu kannski eilítið meira hrollvekjandi heldur en ferðalag í Kirsuberjadal.
Mig langar til þess að nota tækifærið og þakka Forlaginu og öllum sem þar vinna við að koma bókum í heiminn og sérlegar þakkir fær ritstjórinn minn.
Að lokum sendi ég mínar hlýjustu kveðjur vestur á firði þar sem uppsprettan er. Þar nærast hugmyndirnar og sköpunargáfan innan um ræturnar og allar sögurnar. Og með kveðjunum fylgir afsökunarbeiðni vestur, fyrir að breyta þessum friðsælu fjörðum í glæpavettvang.
Takk fyrir mig.
Titill bókar Margrétar er vísun í eitt frægasta ljóð Jakobínu Sigurðardóttur, Vökuró.
(brot)
Langt í burt
vakir veröld stór,
grimmum töfrum tryllt,
eirðarlaus,
óttast nótt og dag.
Augu þín,
óttalaus og hrein,
brosa við mér björt.
Vonin mín,
blessað brosið þitt,
vekur ljóð úr værð.
Hvílist jörð
hljóð í örmum snæs.
Liljuhvít
lokar augum blám
litla stúlkan mín.
Björk Guðmundsdóttir söng lag Jórunnar Viðar við ljóðið árið 2004. Lagið má heyra hér.
